Bir ajan tasarlamadan önce, sistemin alması gereken kararları yazıyorum. “Gelen istekleri işlemek” bir hedeftir, ancak bu bana bir sonraki adımın tahmin edilebilir olup olmadığını, eksik bilgilerin geri kazanılıp kazanılamayacağını veya sistemin hangi yetkiye ihtiyaç duyduğunu söylemez.
Bu detaylar mimariyi belirler. Sabit bir iş akışı, açık bir sıra veya dal setini takip eder. Bir ajan, gözlemlerden bir sonraki eylemini seçebilir. Her ikisi de bir dil modelini kullanabilir; faydalı ayrım, işin içindeki yolu kimin kontrol ettiğidir.
Belirsizliği sıradan iş kurallarından ayırın
Bir teslimat adresini güncelleme talebini düşünün. Gevşek bir şekilde yazılmış bir mesajı okumak dil anlayışı gerektirebilir. Siparişin müşteriye ait olduğunu kontrol etmek sıradan bir erişim kararını temsil eder. Gönderimin zaten başlayıp başlamadığını belirlemek mevcut durum sorgulamasıdır. Değişikliği uygulamak ise bir iş operasyonudur.
Bir modelden dört adımı da doğaçlama yapmasını istemenin pek bir değeri yok. Onun isteği tanımlamasına ve önerilen bir adresi çıkarmasına izin verirdim, ardından mülkiyet, uygunluk ve gerçek güncelleme için açık kurallar kullanırdım. Eğer adres eksikse, iş akışı odaklanmış bir açıklama sorusu sorabilir.
Farklı bir görev, örneğin birkaç kaynak arasında çelişkili tanımları araştırmak, daha az öngörülebilir bir sıralama gerektirebilir. Bir ajan, araştırma kapsamı ve tamamlama kriterleri net olduğunda, bir sonraki hangi kaynağı inceleyeceğine karar verebilir.
Araç listesinden önce karar sınırını çizin.
Üç soruyla başlıyorum: sistem neyi gözlemleyebilir, neyi karar verebilir ve neyi değiştirebilir? Bu sorular, mevcut entegrasyonların uzun bir listesinden daha faydalı sınırlar ortaya koyar. Her hesap kaydını okuyabilen bir sistem, yine de yalnızca bir doğrulanmış hesapta bir alanı değiştirme iznine sahip olabilir.
Önerilen her otonom adım için, bir sonraki eylemi değiştirebilecek yeni bilgilerin neler olabileceğini soruyorum. Eğer cevap her zaman aynıysa, sabit bir adım genellikle denetlenmesi daha kolaydır. Eğer cevap, önceden tahmin edilemeyen kanıtlara bağlıysa, sınırlı ajan seçimi faydalı olabilir.
Wizutech aracılığıyla yaptığım mühendislik çalışması bu ayrımı yapmam için bana pratik bir neden sunuyor: operasyonel yazılım, belirsiz insan taleplerini kesin sistem davranışlarına bağlamak zorundadır. Mimari, bu geçişi anlaşılır kılmalıdır.
Esnek bölüme küçük bir arayüz verin
Faydalı bir hibrit tasarım, açık bir giriş koşuluna, sınırlı bir ajan görevine ve kontrol edilmiş bir sonuca sahiptir. Bir araştırma görevi için sonuç, aday kayıtlar, destekleyici kaynaklar ve çözülmemiş sorular içerebilir. Bir sonraki adımın yeniden yorumlaması gereken sınırsız bir paragraf olmamalıdır.
Bu sınır, değiştirmeyi de kolaylaştırır. Bir model değişebilirken, çevresindeki uygulama aynı sonuç yapısını beklemeye devam eder. Önemli olan sözleşme, çıktının anlamıdır; bu, eksik bir sonucun nasıl göründüğünü de içerir.
belirsiz talepler için araç sözleşmeleri konusundaki arkadaşım notum, o arayüzü daha ayrıntılı olarak geliştiriyor. Daha küçük bir karar alanı, içindeki araçların net bir anlamı varsa yalnızca faydalıdır.
Tam görevi karşılaştırın
Bir iş akışını ve bir ajanı, açıklama gerektiren veya tamamlanamayan durumlar da dahil olmak üzere temsilci talepler üzerinde karşılaştırırım. Kullanışlı ölçümler arasında kabul edilen sonuçlar, yanlış eylemler, operatör çabası ve toplam yürütme maliyeti bulunmaktadır. Sadece model çağrılarını saymak, sistemin sorunu çözüp çözmediği hakkında pek bir şey söylemez.
Hatalar, nedenlerine göre gruplandırılmalıdır. Eksik bir iş kuralı bir kurala ihtiyaç duyar. Belirsiz bir talep açıklığa kavuşturulmalıdır. Gerçekten açık uçlu bir soruşturma, uyumlu planlamadan fayda görebilir. Genişleyen özerklik, hangi problemin meydana geldiğini belirlemenin zayıf bir yerini tutar.
Tasarımı genişletmeden önce, birden fazla ajana devretmenin bağımsız çıktılar üretip üretmeyeceğini kontrol ediyorum. Tahmin edilebilir bir iş akışı içindeki sınırlı bir ajan, güçlü bir başlangıç noktası olabilir: belirsizliği araştırmak için yeterli esneklik, çevresindeki uygulamanın ise görevin sınırları ve sonuçları için hala sorumlu olması.
30 Eylül 2026’da güncellendi.